Stukje

Toen we hoorden dat “ons Lientje” aan een ernstige spierziekte leed waar ze bovendien niets aan konden doen, stortte onze wereld in elkaar, alle dromen die we ooit hadden durven dromen leken als een ballon doorprikt, weg waren ze. Niet alleen voor ons was dit een zwaar verdict; hoe leg je het uit aan familie, vrienden,…mensen die je niet dagelijks ziet, maar je toch nauw aan het hart liggen en als ze iets horen via via, wat krijgen ze dan te horen? We hebben dat dan op papier proberen zetten, al was het maar om het een keer van je af te kunnen schrijven, bij wijze als therapie. We kregen positieve reakties; een kaart, een telefoontje, van sommige zelfs bezoek en van ieder mochten we horen dat we op ze konden rekenen (of dat zo zal zijn?).  

Lien is nu net één jaar geworden.We hebben al een twintigtal dagen ziekenhuis achter ons. Haar zitschelpje is weg om afgewerkt te worden. In afwachting van haar eigen apparaat heeft ze voorlopig een percussionair van NEMA; waarmee we hopen dat ze wat minder slijmpjes gaat hebben, dan wat makkelijker kan eten en misschien wat minder gemakkelijk ziek wordt. Bij haar voedingen voegen we extra calorieën toe omdat ze toch maar genoeg zou binnenkrijgen.
En zo zijn er nog wel dingen, maar…ze heeft ons al zoveel geleerd. Genieten van kleine dingen;elk klein bewegingkje, elke lach. Genieten van “dat” uur dat het goed gaat en als het dat niet is: genieten van elke blik die ze je geeft. Elk kostbaar moment dat we met haar mogen doorbrengen koesteren we, proberen we diep in ons hart op te bergen om nooit te vergeten. Er zijn moeilijke momenten, moeilijke dagen, we doen dan een poging om ons snel te herpakken, aan een stel ouwelui die zitten te kniezen en snotteren hebben Lien en haar broer niet veel.We moeten en zullen er voor haar proberen iets moois van te maken al weten we dat het niet altijd even gemakkelijk zal gaan. Problemen pakken we wel aan als ze er zijn en we zijn realistisch genoeg te beseffen dat die er zijn en er nog meer zullen komen.
We gaan er voor, we vechten samen met haar en voor haar, waar we maar kunnen!